foto1
foto1
foto1
foto1
foto1
Pomyślisz: niemożliwe, wszystkie szkoły są takie same. Nasza szkoła NIE. Dlaczego? Bo kiedy ktoś z nas, nasz uczeń ma problem, przeżywamy to wspólnie, staramy się wspierać, pomóc, nie ma dla nas drzwi zamkniętych – wszystkie otwieramy.Przyjdź, zobacz, porozmawiaj, a przekonasz się, że to prawda.

Szkoła Podstawowa nr 60 Specjalna w Katowicach


METODA MONTESSORI

 

Maria Montessori wypracowała koncepcję pedagogiczną obejmującą cały rozwój dziecka, poczynając od urodzenia, aż do wkroczenia w wiek dorosły.

CELE METODY

  • pomaga w rozwijaniu indywidualnych cech osobowości, w formowaniu prawidłowego charakteru, zdobywaniu wiedzy, umiejętności szkolnych i współdziałania.
  • rozwija samodzielność i wiarę we własne siły,
  • uczy szacunku do porządku i do pracy,
  • wypracowuje zamiłowanie do ciszy i w tej atmosferze do pracy indywidualnej i zbiorowej,
  • pomaga w osiąganiu długotrwałej koncentracji nad wykonywanym zadaniem,
  • wyrabia postawę posłuszeństwa opartego na samokontroli, a nie na zewnętrznym przymusie, uniezależnieniu od nagrody,
  • formuje postawy wzajemnej pomocy bez rywalizacji, 
  • uczy szacunku dla pracy innych,
  • rozwija indywidualne uzdolnienia i umiejętności współpracy,
  • pomaga w osiąganiu spontanicznej samodyscypliny

Czytaj więcej...

Metoda ta wspomaga rozwój, wyrównuje opóźnienia w sferze emocjonalnej i społecznej. Uczy współdziałania z partnerem, pozytywnego wykorzystania nagromadzonej energii, wykorzystania siły, koncentrowania się na wykonywanym zadaniu. Wyzwala wśród uczestników wiele radości, śmiechu. Jest metodą uniwersalną.

Zdaniem autorki metody: „wszystkie dzieci mają dwie podstawowe potrzeby: pragną czuć się dobrze we własnym ciele (jak w domu), czyli umieć w pełni nad nim zapanować, po drugie odczuwają potrzebę nawiązywania kontaktów z innymi. Zaspokojenie tych potrzeb- dobry kontakt z samym sobą i z innymi ludźmi- jest możliwy dzięki dobremu nauczaniu ruchu”

Czytaj więcej...

PROGRAMY AKTYWNOŚCI MARIANNY I CHRISTOPHERA KNILLÓW

Programy Aktywności zostały stworzone przez małżeństwo Mariannę i Christophera Knillów. Pracując przez wiele lat z osobami niepełnosprawnymi, doszli oni do przekonania,
że odpowiednio skonstruowany program terapeutyczny jest w stanie obudzić inicjatywę nawet w osobach najgłębiej upośledzonych, a więc najbardziej wycofanych. Oparli się
na założeniu, że najważniejszym kanałem sensorycznym jest skóra. Dotyk jest bowiem pierwszym wrażeniem, jakiego doznajemy. Od wrażliwości dotykowej zależy umiejętność nawiązania kontaktu z otoczeniem. Ten  jest z kolei podstawą kształtowania się kolejnych umiejętności w tym – jakże istotnej – komunikacji.

Wczesna komunikacja między niemowlęciem, a dorosłym wyraża się właśnie poprzez dotyk. W swoich Programach Aktywności autorzy skojarzyli ruch i dotyk ze specjalnie skomponowaną muzyką. Wykonując przy muzyce określone ćwiczenia, dziecko uczy się odczuwania własnego ciała i otwiera się na doznania dotykowe z otoczenia.

czytaj więcej

Początek formularza

Struktura dziennego ośrodka  wg Grażyny Tkaczyk

  PODSTAWOWE ZAŁOŻENIA METODY OŚRODKÓW PRACY (K.Kirejczyk)

1.Każdemu dziecku należy zapewnić wszechstronny rozwój psychofizyczny, zgodny z przewidywanymi tendencjami rozwoju społeczeństwa.

2.Należy ukształtować aktywną postawę zmierzającą do ciągłego pokonywania trudności, doskonalenia siebie, swej wiedzy i umiejętności na podstawie różnorodnych motywów uczenia się.

3. Należy zapoznać dzieci ze współczesnym życiem i otoczeniem oraz z najważniejszymi przemianami jakie zachodziły i zachodzą w przyrodzie, kulturze i technice oraz w samym człowieku.

4. Przyjęcie za podstawę zintegrowanego oddziaływania pedagogicznego obejmującego

 - nauczanie

-  wychowanie ukierunkowujące

-  interwencyjne oddziaływanie na występujące u dzieci ujemne i dodatnie odchylenia rozwojowe

5. Przyjęcie za podstawę nauczania całościowego, z wyłączeniem nauczania przedmiotowego. Nie zaleca się stosować metody w wyższych szkołach szkół specjalnych.

6. Uznanie teorii przechodzenia od konkretnego postrzegania do abstrakcyjnego myślenia, po czym wracania znów do praktyki za postawę opracowywania ośrodków pracy. Teoria ta uwypukla trzy etapy poznania:

 - Postrzeganie powiązane z obserwacją zjawisk

-  Abstrakcyjne myślenie powiązane z asocjacją, czyli kojarzeniem

- Zastosowanie wiedzy w praktyce będącej ekspresją konkretną lub oderwaną

Czytaj więcej...

TEORIA INTEGRACJI SENSORYCZNEJ

 

Twórcą teorii Integracji Sensorycznej jest A. Jean Ayers, psycholog-terapeuta, nauczyciel akademicki.

 Według  A. Jean Ayers

Integracja Sensoryczna to proces, dzięki któremu mózg otrzymując informacje ze wszystkich zmysłów, segregując je, rozpoznając, interpretując, integrując ze sobą i uprzednimi doświadczeniami, odpowiada na wymagania otoczenia adekwatną reakcją.
Adekwatna integracja sensoryczna jest podstawą do prawidłowego rozwoju dziecka.
Wysoce skomplikowane procesy takie jak koordynacja ruchowa, planowanie ruchu, percepcja słuchowa czy wzrokowa, mowa, czytanie, pisanie czy liczenie, są zależne od procesów integracyjnych dokonujących się w ośrodkowym układzie nerwowym.
Procesy integracji sensorycznej dokonują się w rdzeniu kręgowym, w pniu mózgu, móżdżku
i wreszcie w półkulach mózgowych. Wszystkie wyższe procesy umysłowe zależą szczególnie od adekwatnej organizacji wrażeń w pniu mózgu, gdzie mają swój początek procesy integracyjne. Dopiero po przejściu pnia mózgu może dokonywać się bardziej szczegółowe opracowywanie wrażeń sensorycznych w korze mózgowej. Stwierdzenie to wynika
z założenia, że mózg funkcjonuje jako całość.  Na skutek różnych czynników wpływających na rozwój dziecka podczas ciąży, czynników okołoporodowych i pojawiających sięw późniejszym rozwoju może dojść do zaburzeń w procesach integracji sensorycznej.

Czytaj więcej...

Licznik odwiedzin

208948
Today
All days
35
208948

2018-04-24 02:59

Facebook

 

2018 Copyright Szkoła Podstawowa nr 60 w Katowicach Rights Reserved